“Mama, heb je je haar wel vastgeplakt? Anders waait het weg!”
‘Ik wilde mijn kinderen graag zoveel mogelijk betrekken bij het proces rondom mijn ziekte, dus gingen ze af en toe mee als ik mijn chemotherapie kreeg. Van de verpleging kregen ze slush puppies zoveel ze wilden. Ik heb ze zelden zo blij gezien! Ze gingen ook mee naar de bestraling en naar de pruikenmaker. Ze hebben geholpen om mijn haar af te scheren en waren er bij toen “de pruikenmeneer” mijn pruik voor het eerst bij me opzette. Hij legde uit dat mijn pruik tot windkracht 9 zeker bleef zitten, helemaal als ik het bijgeleverde dubbelzijdige plakband zou gebruiken.
Twee dagen later gingen we met de kinderen naar een speeleiland. Op de overvolle pond – het waaide flink – riepen mijn kinderen over het lawaai van de wind: “Mama, heb je je haar wel vastgeplakt? Anders waait het weg. Dit is toch wel windkracht 9?”
Een paar maanden later waaide het een keer zo hard, dat ik mijn zoontje heb opgetild, met zijn gezicht naar mijn gezicht, zodat hij met zijn beide handjes mijn haar vast kon houden. Zo kon ik in ieder geval veilig de auto bereiken.’
Détje, 37
Lees meer over het thema: haarverlies
