โTerwijl ik in het zonnetje op de fiets rijd, bedenk ik dat ik nog een telefoontje kan verwachten. Niet dat ik me ergens druk om maak. Ik ben nog jong en mij kan vast niks gebeuren. Er bleek maar รฉรฉn telefoontje nodig om mijn hele leven op zijn kop te zetten. Toen ik 27 was werd bij mij borstkanker geconstateerd, met een kleine uitzaaiing in mijn lymfeklier.
Op dat moment ging er van alles door me heen. In gedachten heb ik mijzelf al diverse keren begraven. Mijn grootste zorgen gingen uit naar mijn zoontje Thijs. Hij heeft zijn moeder hard nodig. Ik zou alles doen om hem te zien opgroeien, om er voor hem te kunnen zijn. Kinderen maken sterk, maar ook ontzettend kwetsbaar. Gelukkig zijn ze flexibel. Toen hij mijn kale hoofd zag en over mijn stekeltjes wreef, zei hij: โMama moet nieuwe haartjes kopenโ.
Nu, twee borstamputaties en zes chemoโs verder, gaat het heel goed met mij. Ik heb uit deze periode geleerd dat het ontzettend belangrijk is om een groot netwerk te hebben. Ik hoefde nooit alleen naar het ziekenhuis en familieleden en kennissen hielpen me thuis. Ik ben hen daar zeer dankbaar voor. Mijn advies: durf hulp te vragen en accepteer aangeboden hulp.
Omdat ik ervaren heb dat het leven niet vanzelfsprekend is, kijk ik er nu anders tegenaan en geniet ik van de kleine dingen in het leven. Ik merk dat nu, ruim een jaar later, de verwerking pas echt op gang komt. Na de uitslag was het vooral een kwestie van overleven. Pas nu alles weer rustig wordt en ik steeds meer mijn leven terugkrijg, heb ik kans om over dingen na te denken. Mijn passie is fotograferen, en ik merk dat ik fotografie kan inzetten om alles te verwerken. Ik wil vrouwen met borstkanker graag zo fotograferen dat je kan zien wat een impact de diagnose heeft. Maar ik wil ook laten zien hoe sterk wij vrouwen zijn, want dat zijn we!โ
Mattis, 28
Lees meer over het thema โJonge Vrouwenโ
In de Tuin van Verbondenheid van het Erasmus MC is op 16 oktober de expositie โEen Teken van Levenโ, een tentoonstelling over de tatoeages van 6 jonge mensen met kanker geopend. De expo is geschreven en samengesteld door Jelt van Ede, en gefotografeerd door Jonne Lucia.
Wat betekent borstkanker als je volop bezig bent met je toekomst? In een interview met AYA Zorg Nederland vertelt prof. dr. Agnes Jager over de bijzondere uitdagingen voor jonge vrouwen. Ook legt ze uit waarom meer onderzoek en het bundelen van kennis zo belangrijk zijn.
Het is alweer 11 jaar geleden dat ik de diagnose borstkanker heb gekregen. Tijdens mijn ziekteperiode en erna heb ik samen met Stijn gepraat over hoe hij zich heeft gevoeld. Daar is het boek Mama uit ontstaan.
Een waardevolle aanvulling zijn lotgenoten. Eerlijk gezegd vond ik dat altijd een stom woord. Het riep bij mij het beeld op van een groep mensen die alleen maar klagen en huilen over hun ziekte. Maar dat was een vooroordeel.
Ik begon een podcast, Koekjes, Koffie en Kanker. Waarom deze naam? Omdat tijdens een lekker warm kopje koffie met iets lekkers erbij meestal de mooiste gesprekken ontstaan.
En dit is een ontzettend mooi moment voor me. Dat is het moment waar ik een andere rol krijg. Van kankerpatiรซnt naar kraamvrouw.
Voor de chemotherapie begon, werd mij gevraagd of ik nog een kinderwens had. Ik had echt geen idee. Ik had wel wat anders aan mijn hoofd. Ik was net geopereerd, ik moest een zwaar behandeltraject in. Om later nog een keus te hebben, heb ik eicellen laten invriezen. Maar ik heb ze niet nodig gehad. Echt een wonder!
Aan vrouwen die borstkanker hebben gehad, hoeft een zwangerschap niet afgeraden te worden. Zover nu bekend, zijn er geen aanwijzingen dat de kans op terugkeer van de ziekte of het ontstaan van een nieuwe borstkanker groter wordt door een zwangerschap.
โWees blij dat je er nog bent,โ zeggen ze. Ik vind het lastig uit te leggen, maar mijn biologische klok doet het nog steeds. Ik heb dan wel kanker gekregen, maar ik weiger om die ziekte me mijn droom van een groot gezin te laten ontnemen.
Vijf dagen later zaten Wouter en ik weer in de wachtkamer van de mammapoli, nog steeds zorgeloos. We werden naar binnen geroepen en terwijl we richting de kamer liepen, passeerden we een groepje artsen. Ze stopten met praten en keken me allemaal aan met een blik vol medelijden.
Op dat moment ging er van alles door me heen. In gedachten heb ik mijzelf al diverse keren begraven. Mijn grootste zorgen gingen uit naar mijn zoontje Thijs. Hij heeft zijn moeder hard nodig. Ik zou alles doen om hem te zien opgroeien, om er voor hem te kunnen zijn. Kinderen maken sterk, maar ook ontzettend kwetsbaar.
Borstkanker tijdens de zwangerschap komt voor bij 1:3.000-10.000 zwangerschappen. Er zijn geen aanwijzingen dat de zwangerschap leidt tot een slechtere prognose van de moeder of dat de behandelingen tijdens de zwangerschap schade geven voor het kind.
De behandeling van lobulair borstkanker kan verschillen afhankelijk van de specifieke kenmerken van de tumor, zoals hormoongevoeligheid en de aanwezigheid van HER2-eiwitten.
Het UMC Utrecht organiseert op 15 oktober samen met het Erasmus MC, Nederlands Kanker Instituut en Maastricht UMC+ een middagcongres in Utrecht voor patiรซnten en zorgverleners.
De diagnose borstkanker is een schok voor elke vrouw, maar al helemaal als je jonger dan 40 jaar bent. โJe krijgt enorm veel te horen: dat je borst er misschien wel af moet, dat je erfelijk belast kunt zijn en dat de chemotherapie ervoor kan zorgen dat je geen kinderen meer kunt krijgen. Dat is nogal watโ, vertelt internist-oncoloog Agnes Jager in de podcast In Opname.
Het tijdelijk uitschakelen van de eierstokfunctie kan gepaard gaan met overgangsverschijnselen. Na het staken van de injecties kunnen vrouwen op termijn weer gaan menstrueren (en dus vruchtbaar zijn!) als ze nog niet van nature al in de overgang geraakt zijn. Dan verdwijnen vaak ook de overgangsklachten. Bespreek de consequenties van het stoppen van de injectie met de arts.
Door de anti-hormoonkuur kwam ik vervroegd in de overgang, met bijbehorende klachten: nachtzweten, gewrichtspijn, slappe banden in mijn bekken, opvliegers, slapeloosheid, obstipatie. Klachten die gewoonlijk niet bij mijn leeftijd passen. Mensen kijken me vreemd aan als ik begin te puffen en zweten in een warenhuis.
Omdat ik 31 jaar was ten tijde van de diagnose, is er erfelijkheidsonderzoek gedaan. Ik bleek erfelijk belast met het BRCA2-gen. De genmutatie komt van mijn vaders kant. Dat betekent dat mijn eierstokken rond mijn veertigste verwijderd zullen worden en dat ik waarschijnlijk mijn rechterborst ook nog zal laten opereren. Ik weet nog niet of ik nog kinderen kan krijgen.
Ze zijn vanuit alle hoeken van binnen en buiten de stad naar mijn huis gekomen en hebben hun jassen en tassen achtergelaten op de stoel aan de eettafel. Ze hebben de meegebrachte boodschappen opgeruimd in mijn keukenkastjes.